zondag 11 februari 2018

Carnavalsoptocht 2018....


Voor het derde jaar zag ik de carnavalsoptocht in Wilp!




Zo'n 75 groepen doen er mee!





Niet allemaal carnavalswagens maar ook loopgroepen. En daarbij is echt alles vertegenwoordigd: jong en oud, scholen en vriendengroepen.






Waarbij er de nodige humor én muziek toegevoegd worden!






Vele uren werk zitten er in de wagens en de aankleding!




Het was weer een kleurrijke optocht maar was blij dat er thuis een kop hele warme soep klaar stond want koud was het wel!

vrijdag 9 februari 2018

Nieuw dorp, nieuwe wandelroutes....

Met een beetje mooi weer mag ik graag een stukje wandelen...


Maar omdat ik nog niet zo lang geleden ben verhuisd betekent dat ook opzoek gaan naar nieuwe routes. En waar de (Noordoost)polder strak en recht is en op de tekentafel geschetst en bedacht is, 


is de omgeving rondom Wilp bepaald door de IJssel, de uiterwaarden en de zomerdijken en ook nog  ( natuurlijk!) door wegen die de dorpen met elkaar verbinden. En dat maakt het wandelen een stuk aantrekkelijker.


Bochtige slootjes en een oude molen dat maakt het wandelen extra leuk.  Natuurlijk is het ook zaak om paden te bewandelen die veilig zijn en je niet van de sokken gereden wordt door ander verkeer. 



Dus trek ik met behulp van Google Maps een plannetje en kijk op mijn klokje hoe lang een route is. Op die manier probeer is weggetjes uit.  Rondjes van een half uur, een uur en zo verder om een beetje variatie te hebben.



En oude kerkjes en pandjes kom je ook niet tegen in zo'n relatief jonge polder.... en dus geniet ik er hier volop van!



En als de lucht dan ook blauw is en het gras groen..... dan denk ik die blaadjes gewoon áán de boom. Want ja .... 




het is nu af en toe ook wel lekker wandelweer maar een graadje of 15 à 20 erbij mag wel!

dinsdag 6 februari 2018

Boekrecensie: "Lief van je" van Roanne van Voorst

Een "ver van mijn bed " thema dichterbij gebracht...



Roanne van Voorst ( 1983, antropoloog en schrijver) schrijft in haar boek "Lief van je " over de jonge Rêve vanuit de ik persoon.
Het boek is in drie delen geschreven en omvat drie cruciale periodes uit haar leven. In het eerste maken we kennis met haar als net haar broer Justin is overleden.  Zij krijgt behalve met haar eigen ( schuld) gevoelens ook te maken met die van haar ouders en haar omgeving. En waar haar ouders zo goed als zo kwaad proberen de draad weer op te pakken kan Rêve haar draai niet vinden en probeert in de voetstappen van de maatschappelijk betrokken Justin te treden, haar studie op te geven en zich aan te melden bij defensie. Op die manier kan ze voor zich zelf verantwoorden dat ze niet alleen maar toe kijkt maar ook, net als wat Justin gedaan zou hebben, haar verantwoordelijkheid nemen door naar Syrië te gaan. Haar defensie en Syrie periode wordt beschreven in het tweede deel en haar terugkeer in de Nederlandse maatschappij in deel drie.


"Mijn vader draaide zich naar mij toe. Over zijn ogen lag een laagje mist en onmetelijkheid, een beetje zoals hij kon kijken wanneer ik hem stoorde wanneer hij bezig was met de vertaling van een gedicht, als hij in opperste concentratie zocht naar de betekenissen die daar op een of andere manier in verborgen kunnen liggen. In mij zat ook iets verborgen. En ik zou ontploffen , in duizend stukjes uiteen spatten als hij het niet zou vinden.  "Kan jij wel slapen dan?" Mijn stem kraakte, ik schraapte mijn keel. "Wil je dan niet weten hoe het kan dat Justin..."
"Niet altijd even makkelijk"
De monterheid in zijn stem verraste me. Hij leek niet overvallen door mijn vraag, eerder opgelucht dat hij een passend antwoord wist. 
"Maar als ik de slaap niet kan vatten, ga ik lezen. Of werken. Dat leidt af"
Mijn vader keek opzij. Ik kon het profiel zien in het licht van de straatlantaarns. Over zijn wang liep een zachtgele strook van zijn voorhoofd tot aan zijn neus. Daaronder was het donker. Hij leek tevreden met zijn antwoord. Ik had een probleem. Hij de oplossing, zo leek hij overtuigd. Hij had het mis."

Van Voorst weet met duidelijke zinnen mooi de gevoelens en gedachten van Rêve weer te geven. Het is soms prozaïsch maar nergens zweverig en neemt je heel makkelijk mee in het verhaal. Het leest vlot maar zet je wel aan het denken. Wat als je schuldgevoel een loden last gaat worden? Hoe ga je verder na een verlies. Maar ook, in het derde deel knap beschreven, hoe kom je weer terug in een wereld waarin jij bent veranderd maar de maatschappij gewoon onbezorgd verder gaat? Hieruit blijkt niet allen dat van Voorst indringend kan schrijven maar ook veel research heeft gedaan naar uitgezonden militairen. Roanne van Voorst heeft met "Lief van je" een prettig leesbaar, boeiend en maatschappelijk actueel boek geschreven en is er in geslaagd  een thema dat voor veel mensen "ver van hun bed"is een stuk dichterbij te brengen.

donderdag 1 februari 2018

De boeken van januari

Eindspel/ Isa Maron

Uitgeverij: House of books
Verschenen in 2017
456 pagina's

Laatste deel van een vierluik "De Noordzeemoorden"
Ik las dat e book kort na deel 2 en 3. Achteraf ben ik hier wel blij mee want het is heel spannend en veel verhaallijnen lopen door. Al is in dit boek wel een nieuwe moord, op een bejaard echtpaar, maar dit is ondergeschikt aan de andere verhalen die in dit boek eindelijk tot een ontknoping komen. Erg van genoten en hoop dat er snel weer een nieuw boek van haar uitkomt! Ik gaf het boek 5*****

###

De Verloren familie/ Jenna Blum


Uitgeverij: Boekerij
Verschenen in november 2017
368 pagina's

Dit boek mocht ik lezen van HEBBAN als deelnemer van hun leesclub van deze roman.
Hoewel het een mooie roman is, is het niet een oorlogsroman zoals de uitgever wil laten geloven als je de achterflap van dit boek leest. Het verhaal gaat over Peter die in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn vrouw en twee dochtertjes verliest. Eenmaal in Amerika wil hij een nieuwe start maken en het verleden achter zich laten. Dit blijkt niet zo makkelijk. Mijn recensie kun je HIER vinden. Ik gaf het boek 3 ***

###
De gevangene van de hemel/ Carlos Ruiz Zafon



Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
verschenen in december 2012
287 pagina's

Deel drie in het vierluik "Kerkhof der vergeten boeken" en in tegenstelling tot de andere drie boeken niet zo dik!
Ik "las" het luisterboek voorgelezen door Sander de Heer. Zafon met zijn prachtige zinnen en Sander de Heer maken het boek tot een feestje! In dit boek komen weer namen en verhalen voor uit eerdere boeken en raakt het puzzeltje steeds meer compleet. Ik genoot van het boek en gaf het vijf*****

###

Hersenschimmen/ Bernlef


Uitgeverij: Querido
Verschenen in 1984
180 bladzijden

Naast het doel om een bepaald aantal boeken te lezen heb ik mij ook voorgenomen om meer klassiekers te lezen. Boeken die al jaren populair en hoog gewaardeerd zijn maar die ik nog nooit las.
Hersenschimmen is zo'n boek. Ik heb grote bewondering voor de wijze waarop Bernlef kruipt in de geest van Maarten Klein. De hoofdpersoon die te maken krijgt met dementie. De verwardheid, de angsten en de onwetendheid, het komt allemaal aan de orde en is zó beschreven dat het je de adem beneemt.  Mijn enige punt van kritiek betreft het luisterboek dat hij zelf insprak. Zijn stem is niet helder en te zacht opgenomen. Jammer! Ik gaf het boek 3***


###

De Krijtman/ C. J. Tudor

Uitgeverij: A.W Bruna Uitgevers
Verschenen in januari 2018
320 pagina's





Dit boek ontving ik al vooruitlees exemplaar en mocht er een recensie van schrijven.
Mijn recensie vind je HIER . De vertaalrechten van het boek is al voor verschijnen verkocht aan 39 landen.  Ik kan mij de hype wel voorstellen en gaf het boek 4 ****

###

Boris/ Jaap ter Haar
Uitgeverij : Noordhoff Uitgevers B.V.
Verschenen in 1966



Ook dit boek dat ik als luisterboek 'las' is ook zo'n boek dat in mijn jonge jaren populair was maar dat ik niet eerder las. Van deze schrijver heb ik wel meerdere boeken gelezen die ik wel allemaal mooi vond. Het boek gaat over de jonge Boris in Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met een zieke moeder en een overleden vader is zijn leven zwaarder dan het voor een kind zou moeten zijn. Bram van der Vlugt las het voor en zijn mooie stem gaf het boek iets extra's. Ik vond het erg mooi en gaf het 4****.


###

Het labyrint der geesten/ Carlos Ruiz Zafón

Uitgeverij: Signatuur
verschenen in oktober 2017
848 pagina's/ 30:28 uur



En dan de finale van het vierluik!
Een geweldig boek, mooi geschreven en wederom door de combi met de voorleesstem van Sander de Heer.... prachtig!  Wel had ik ( en dat is dan ook het grootste nadeel van luisterboeken) last van de enorme hoeveelheid personen die de revue passeren en natuurlijk allemaal met Spaanse namen. Lastig om uit elkaar te houden als je niet even terug kan bladeren. Jammer dat deze reeks ten einde is. Wist je dat er ruim 15 jaar zat tussen het verschijnen van het eerste en het laatste deel?? Ik gaf het 5***** en plaatste het bovendien in mijn lijstje met favorieten.


###

Lief van je / Roanne van Voorst.

Uitgeverij Brandt
verschenen in december 2017
256 pagina's



Een papieren boek en wederom een boek dat ik kreeg van de uitgeverij om een recensie over te schrijven. Deze volgt nog op mijn blog dus daarom vertel ik niet zo veel behalve dat ik het met plezier las en 3*** gaf!


En nog even voor de statistieken: 
Ik las 8 boeken waarvan 2 papieren boeken, 2 e books en 4 luisterboeken.
Ik gaf drie  maal 5*****, drie maal 4 **** en twee maal 3***
Ik las twee thrillers, vijf romans en één jeugdboek.
Vier boeken waren van Nederlandse auteurs, één Amerikaans en één Brits en 2 boeken waren door ( één en de zelfde) Spaanse auteur geschreven.
Er was één dikke klepper bij! ( boek meer dan 500 bladzijden.)

dinsdag 30 januari 2018

Boekrecensie..... De Krijtman van C.J. Tudor


Steeds een streepje erbij...



Het boek wordt vertelt vanuit de perspectief  van de hoofdpersoon Eddie Adams ( voor zijn vriendjes Eddie Munster)

Het verhaal speelt zich zowel af in 1986 als Eddie 12 jaar is en dertig jaar later in 2016. Eddie is dan inmiddels volwassen en docent aan een school. De hoofdstukken voorzien van die twee jaartallen vertellen het verhaal dus gezien vanuit het heden en verleden. 

In 1986 is Eddie jong en naïef en het enige waar hij zich zorgen om moet maken is dat hij het door zijn moeder verplicht te dragen heuptasje met portemonnee moet wegwerken want het dragen van een heuptasje is natuurlijk helemaal niet cool. En samen met zijn 3 vriendjes en 1 vriendinnetje is dat wel zo ongeveer het belangrijkste: cool zijn! De dag op de kermis veranderd met de val van het Waltzer meisje en de ontmoeting van zijn nieuwe leraar, meneer Holloran. Een leraar die albino is. Beide maken veel indruk en zijn het begin van een reeks gebeurtenissen. Nou ja, begin?? Uiteindelijk weet niemand meer waarmee het begon...

In 2016 heeft  Eddie Adems het leven aardig op de rit: hij is docent, heeft een woning met een aardige onderhuurster waar hij niets mee heeft. In eerste instantie dan... Alles wordt anders als hij een envelop ontvangt met een simpele tekening van een krijtmannetje en een krijtje. Het brengt hem weer met één klap terug in het verleden. Naar die ene zomer met het vermoorde meisje. Een moord die bovendien nooit opgelost werd. En die vrienden van toen? Was iedereen wel ter goeder trouw? Wie wist er méér? 

C. J. Tudor  ( Caz) slaagt er met dit boek in om een spannend verhaal te vertellen rond een groepje van 5 jonge kinderen. Door gebruik te maken van twee jaren en daarin het verhaal te vertellen komen de losse eindjes bij elkaar en wordt het geheel steeds meer ontrafelt. Steeds meer wordt duidelijk. Toch is het boek niet van het begin tot het eind spannend maar alle gewone terloops geschreven gebeurtenissen zijn een opbouw naar een plot. Of om het te zeggen met het galgenpoppetje op de voorkant: steeds een streepje erbij!  Tudor maakt gebruik van makkelijk leesbare zinnen en maakt tempo in het boek. Geen overdaad aan namen en personen maar genoeg actie om dóór te willen lezen. Voor de lezer is er genoeg te raden als het verhaal een bepaalde kant op gaat maar toch weer een onverwachte wending krijgt. Kleine gebeurtenissen blijken belangrijk en zaken die cruciaal lijken hebben toch met toeval te maken. En voor wie aan het eind denkt te weten hoe het zit heeft de auteur toch nog wat onverwachts in petto!


C. J. Tudor.



vrijdag 26 januari 2018

Sokken van een halve eeuw oud....

Of althans, zó oud is het patroon dat mijn moeder gebruikte



om sokken te breien. En aan de hand van dat patroon leerde ze het mij! Uit een hele oude Ariadne uit 1964!! Onder het mom: wie wat bewaard heeft wat. Het was toen te koop voor 75 cent.





Hier zie je de eerste sok, die mijn moeder maakte.
Het was lang geleden dat ze dat gedaan had maar met de herinneringen én het oude patroon kwam het toch weer helemaal goed.





De sok hieronder is deels door mij en deels door mijn moeder gemaakt. Zo leerde ik de hiel, de kleine hiel en de spie. En natuurlijk ook wanneer én hoe de tenen te breien. Eindelijk kan ik sokken breien!




Maar pen 2,5....... pffff.....dat gaat niet snel!


Ps: Er werd in 1964 niet veel moeite gedaan om de kaft van een tijdschrift aantrekkelijk te maken hè?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...